رضا باقری ، نویسنده، شاعر تبعیدی و فعال اجتماعی، نوشتن را از جوانی آغاز کرد. پس از انقلاب ۱۳۵۷، ناگزیر به زندگی مخفی روی آورد.

در سال ۱۳۶۴، از ایران گریخت و مسیر تبعید او را از مرز بازرگان به ترکیه و سپس به آلمان کشاند.

در تبعید، نوشتن برای او نه تنها پناهگاه، بلکه سلاحی برای مقاومت شد. مقالات بسیاری از او در رسانه‌های مخالف جمهوری اسلامی منتشر شده. از او هشت رمان بلند و دو مجموعه داستان، یک پژوهش تاریخی در مورد عشق و یک روایت فلسفی، تاریخی با نام مردگان سخن می گویند، منتشر شده است.

رمان بلند:«آوازهای بی نام»  آخرین اثر چاپ شده اوست. برخی از اشعار او در مجموعهٔ ترنم عشق و آزادی به چاپ رسیده و مجموعهٔ اشعار مستقلش هنوز منتشر نشده اند.

رضا باقری، عضو هیئت دبیرانِ «کانون نویسندگان ایران در تبعید»، عضو «انجمن قلم ایران در تبعید» عضو هئیت تحریریه فصلنامه شعر و قصه فراکفورت، مسئول تدارک، ارتباط، ویراستاری، و تهیه و تنظیم این فصلنامه است.