کلماتم برگهای پاییزند
رنگارنگ و زیبا
حیف!
باد که می آید
ادامهٔ متن پستهای اینستاگرام در سایت «درنگ»؛ لینک در پروفایل
با او میروند
من ساقهی تنهایی میشوم
که با شانههای گشوده
به باد اغواگر تکیه کرده
باد، باد رونده
ریشههایم، ریشههایم
در خاک سست، خاک سست
که شعر می شود بر آب
پرنده هایی که بر شاخه هایم
نمی نشینند
و آن مخاطب یگانه که مرا، که مرا
نه در بهار نه در پاییز
از لبهای باد،
ازلبهای باد نمیخواند.
پاسخی بگذارید