این شعرِ رضا عابد، بیانیهای شاعرانه علیه دخالت، جنگافروزی و فریبِ قدرتهای مدعی حمایت است. شاعر با تکیه بر نمادهایی چون نوروز، بهار، کبوتران صلح و نام مصدق، از حافظهی تاریخی مردم ایران سخن میگوید؛ مردمی که طمع قدرتهای خارجی را شناختهاند و دیگر فریب شعارهای پرزرقوبرق را نمیخورند. لحن شعر صریح، اعتراضی و میهندوستانه است و پیام مرکزی آن روشن است: آزادی و صلح با بمباران و ویرانی به دست نمیآید. میگویند: وارث تمدن شش هزار ساله هستید
ما از شما حمایت میکنیم
خشم حماسی در دوران تراژیک بر پا کرده
با بمباران، کشتار، ویرانی، تخریب و ناقوس مرگ
نفس نوروز باستانی را به شماره میاندازند
شاعر این مرز و بوم
به نام همه گلهای پرپر شدهی میهن
به دست تاجران زر و زور
به نام همه سبز روییدهها در بهاران
به نام کبوتران صلح
و
به نام سفیران مهرورزی
نهیب میزند
آقایان! شر خود را کم کنید
ما را به خیرتان امیدی نیست
از پس سالیان
شمردهایم دندان طمعتان را
و
درس نفت و تاریخ
به پیشوای آزادی
محمد مصدق پس دادهایم
رضا عابد
پاسخی بگذارید