عاطفه رجبی سهاله یک
دختر نوجوان ۱۶ ساله اهل ایران بود که در ۲۵ مرداد ۱۳۸۳ در میدان شهر نکا در استان مازندران به اتهام «زنای غیرمحصنه و جریحهدار کردن عفت عمومی» به شکل بیرحمانهای اعدام (حلقآویز) شد. پرونده و مرگ او به دلیل سن کم، وضعیت آسیبپذیر اجتماعی و ابهامات شدید قانونی، بازتاب گستردهای در رسانههای جهان داشت.
عاطفه رجبی سهاله کیست؟
وضعیت خانوادگی: عاطفه متولد ۱۳۶۶ در مشهد بود. مادرش را در کودکی در تصادف از دست داده بود و پدرش به شدت معتاد و کارتنخواب بود. او به تنهایی از پدربزرگ و مادربزرگ پیر و بیمار خود نگهداری میکرد.
وضعیت روحی: بر اساس گزارشهای حقوق بشری، عاطفه به دلیل شرایط سخت زندگی، به لحاظ ذهنی دچار آسیبها و اختلالاتی بود.
عاطفه به حکم دادگاه عمومی نکا به ریاست قاضی حاجیرضایی به اعدام محکوم شد. این حکم در یک روند بسیار عجولانه، ظرف تنها یک هفته در دیوان عالی کشور تایید شد.
جعل سن برای اعدام: از آنجا که طبق قوانین بینالمللی اعدام افراد زیر ۱۸ سال ممنوع است، قاضی در پرونده سن او را ۲۲ ساله اعلام کرد تا مانع قانونی برای اعدامش وجود نداشته باشد.
اجرای حکم: در ۲۵ مرداد ۱۳۸۳، عاطفه در محله نارنجباغ نکا در ملأعام به دار آویخته شد. گزارش شده است که خود قاضی حاجیرضایی شخصاً طناب دار را به گردن این دختر ۱۶ ساله انداخت.
عاطفه قبل از دستگیری و اعدام، به عنوان یک دختر بیسرپرست و آسیبپذیر، بارها مورد تعرض و سوءاستفاده جنسی مکرر مردان مختلف و حتی برخی مقامات محلی قرار گرفته بود:
۱. علیاشرف دارابی: عضو سابق سپاه پاسداران که از عاطفه سوءاستفاده جنسی کرده بود.
۲. ماموران نیروی انتظامی (گشت ارشاد نکا): دو مأمور به نامهای سروان مولایی و سروان ذبیحی متهم به تعرض و سوءاستفاده از او بودند. این دو مأمور برای پنهان کردن جرم خود، شخصاً اقدام به پروندهسازی، بازداشت و شکایت علیه عاطفه کردند.
۳. قاضی حاجیرضایی: در گزارشهای تکمیلی و روایات مطلعین، اتهاماتی مبنی بر سوءاستفاده خود قاضی پرونده از عاطفه نیز مطرح شد؛ امری که انگیزه او را برای صدور سریع حکم اعدام و از بین بردن این دختر نوجوان (به عنوان شاهدی بر رفتارهای مأموران و خودش) تقویت کرد.
عاطفه سهاله در آخرین لحظات زندگیاش بر روی چوبه دار خطاب به قاضی گفت: «اگر این بار مرا ببخشید، تا زندهام به چشمان هیچ غریبهای نگاه نخواهم کرد»، اما حکم او با قساوت کامل اجرا شد
پاسخی بگذارید