شعر

روزها را کنار پنجره می‌نشینم همراه دقایقی که به‌کندی از کنارم می‌گذرند با چشمانی که هیچ‌گاه پلک نمی‌زند…

روزیشاید همهمین فرداآن گل بوته های سرخ جامهاز جای جای این خاکچون سبزه های بهاریرُسته در دشت و…

یاری کمک کنید شعر هجوم آورده است چشمانم پر از شعر است گلوگاهم پر از شعر است درست…

از ناآرامی‌ات نترس؛ بعضی طوفان‌ها برای ویران کردن نمی‌آیند، می‌آیند تا پنجره‌ای را که سال‌ها بسته مانده، باز…

در زنی خلاصه شده‌ام که از رفتن می‌گذرد از تاری به تارِ دیگر از سیاه تا سپیدش می‌پیچد…

عشق مرده عشق، آمد و روبه‌رویم نشست؛ مثل آینه‌ای که راهِ فرار را از صورت می‌گیرد. دست برد…