پرواز لنگه کفش
این شعر با الهام از واقعهای سروده شده است که پس از اشغال عراق توسط امپریالیست آمریکا رخ داد؛ زمانی که جورج دبلیو بوش، رئیسجمهور آمریکا، در جریان یک نشست خبری در بغداد، هدف پرتاب لنگهکفش یک خبرنگار عراقی قرار گرفت. در فرهنگ عربی، پرتاب کفش نماد نهایت تحقیر و اعتراض است. حسن حسام با بهرهگیری از این رخداد، «لنگهکفش» را از یک شیء روزمره به نمادی از مقاومت، خشم فروخورده و اعتراض مردمی بدل میکند که سرزمینشان زیر سایهٔ جنگ، اشغال و ویرانی قرار گرفته است. شعر، از دل یک لحظهٔ تاریخی، تصویری ماندگار از کرامت انسانی و مقاومت در برابر سلطه میآفریند.
پرواز لنگه کفش
در سرزمین مغلوب
نفرت تنها در کامیونهای انفجاری
جاری نیست
و با تفنگ و خمپاره
پرتاب نمیشود
در سرزمین مغلوب
نفرت هماره خونین نیست
نفرت
تقیست
که اسپارتاکوس
بر چهرهی سزار مینشاند
و در عراق ویران
با کفشها پرواز میکند
تا منفجر شود
به چون نارنجک
بر چهرهی فاتحان مغرور
لنگهی چپ
در پرواز سرود میشود
و مردمان به یغما رفته
در کینهزارشان
هورا میکشند
لنگهی چپ
پرچم است
بر شانهی کوچکِ کودکانِ تنها
نفرت
تقیست
در پروازِ لنگهکفشها
تا بوشِ پسر
آن را با گوشهی کراوات
از چهرهی کبودش
بزداید
و در لبخندی پریدهرنگ
محو شود
پاسخی بگذارید