شعر به زبان لری -حسین حسن زاده رهدار(تاته رهدار)

بِلا تَش زَنو خدانه نهادی کول
تو رهدی شُلیل و بلال کِردی چول
وَختی اِری آستاره‌ها کَنن دینت
مَه و اَفتو بی‌خوت ایبوهه مَشه مول

دو شُهمه ایزنی شِکَرته‌ی دلُم
تیف غمت به لارُم ایکُنه جول‌جول
وا چَپ و چَم‌راس، بی‌بدونِ بیدادی
ایبُره داسِ بُرگ‌کال ئی تِی‌شول

ایل وَسته وا دینت، به پَی‌تُره عشقت
رَه‌کشی ایکنی و ایونی وا دول
کول ایگِرُم، کوردین بی‌خدائینه
ز بس دیلقِ دلُم ایکنی داهول

تاته رهدار

واگردانی واژه‌ها و اصطلاحات:

بِلا تَش: از آتش به‌دور باد؛ اصطلاحی همسان با «استغفرالله».
شُلیل و بلال: دو آواز لری بختیاری.
کَنن دینت: دنبالت خواهند آمد.
دو شُهمه: زمینی را که در یک فصل دو بار شخم بزنند.
شِکَرته: زمین قابل‌کشتِ محدود که به نامگانه‌ی کسی کشت کنند.
لارُم: وجودم.
جول‌جول: لرزش و مورش.
چَپ و چَم‌راس: گونه‌ای از درو کردن و داس بر بُرش کشت کشیدن.
بی‌بدون: بی‌آن‌که بداند.
بیداد: آواز برزگری.
بُرگ‌کال: ابرو قهوه‌ای.
تِی‌شول: شوخ‌چشم.
پَی‌تُره: دنبال کردن همراه با تجسس.
رَه‌کشی: پیگیری و پیوستگی توأم با همگونی.
ایونی وا دول: به دلو اسارت انداختن.
کوردین: لباس نمدین چوپانی.
دیلق: دود غلیظ بدون آتش.
داهول: مترسک و آراستنِ غیرِدلخواه.