اگر خبر بازگشت گلشیفته فراهانی درست باشد، مسئله فقط بازگشت یک هنرمند به وطن نیست؛ پرسش اصلی این است که چگونه می‌توان به کشوری بازگشت که هم‌زمان هنرمندان بسیاری در داخل آن به‌دلیل اعتراض، همدلی با مردم یا بیان مستقل با احضار، ممنوعیت، زندان و حذف حرفه‌ای روبه‌رو هستند. میل به بازگشت به وطن قابل فهم است، اما نمی‌توان از تناقضی چشم پوشید که در آن برای برخی چهره‌های شناخته‌شده درهای بازگشت گشوده می‌شود، در حالی که هنرمندان داخل کشور همچنان هزینهٔ سنگین آزادی بیان را می‌پردازند. چنین سیاست گزینشی، بیش از آنکه نشانهٔ گشایش فرهنگی باشد، پرسش‌هایی جدی دربارهٔ معیارهای «جذب» و «دفع» هنرمندان و نابرابری در برخورد با آنان ایجاد می‌کند. در چنین شرایطی، بازگشت هنرمندان خارج از کشور نیز ناگزیر با یک پرسش اخلاقی همراه است: جایگاه همبستگی با هنرمندانی که امکان رفتن، بازگشت یا سکوت‌کردن ندارند، کجاست؟
روی میز خبر های سینمایی فرهنگ نو
بازگشت گلشیفته فراهانی به ایران!؟
برخی منابع خبری نزدیک به حاکمیت از بازگشت گلشیفته فراهانی به کشور خبر دادند. این منابع از هماهنگی کارهای اداری بازگشت این بازیگر خبر داده‌اند.
آخرین فیلم فراهانی در ایران، درباره الی بود که در بحبوجه انتخابات جنجالی سال ۸۸ روی پرده رفت.
فراهانی در گفتگو با بی‌بی‌سی فارسی درباره دلیل خروجش از ایران گفته بود: رفتاری که با من شد و بی‌اعتمادی که از یک سری مسئولین دیدم که در واقع پوست من را غلفتی کندند، باعث شد که دلم چنان بشکند که نتوان جمعش کرد.
در ماه‌های اخیر خوانندگانی مانند قیصر، محسن نامجو و بیژن مرتضوی درحالی به ایران بازگشته‌اند که الناز شاکردوست به خاطر همدردی با معترضان دی‌ماه، به یکدسال حبس محکوم شده و کارگردانانی چون؛ رضا درمیشیان و محسن امیریوسفی احضار شده‌اند تا شاهد سیاست یک بام و چند هوا در جذب و دفع هنرمندان باشیم!!!!
گلشیفته فراهانی در جریان “زن، زندگی، آزادی” نسبت به سقوط حکومت جمهوری اسلامی ابراز امیدواری کرده بود.
در جریان حمله آمریکا و اسراییل به جمهوری اسلامی گلشیفته فراهانی موضع وطن‌پرستانه و ضدجنگ گرفت که تمجید محمدرضا شریفی‌نیا بازیکرحکومتی را به دنبال داشت.
گفتنی است پدر گلشیفته ازهواداران حزب توده است و سیاست های ان حزب را در ابطه با حکومت و فرهنگ و هنر درتاتر دنبال می کند.
پاسخی بگذارید