سارا کوهن در سال ۱۹۳۳ میلادی در آمستردام هالند به دنیا آمد. او تنها ده سال داشت که زندگی‌اش در جریان هولوکاست به پایان رسید. سارا در خانواده‌ای پرجمعیت و در کنار برادران و خواهرانش بزرگ می‌شد؛ کودکی که سزاوار سال‌هایی سرشار از آموختن، خنده و آرامش در کنار خانواده‌اش بود.
اما اشغال هالند به دست نازی‌ها همه‌چیز را تغییر داد.
سارا تنها هفت سال داشت که مجبور شد نشان زردرنگ یهودیان را بر لباسش نصب کند. در سال ۱۹۴۱، صرفاً به دلیل یهودی بودن، او را از مدرسه اخراج کردند. به این ترتیب، تحصیل و بخش بزرگی از دوران کودکی‌اش از او گرفته شد و زندگی خانواده‌اش هر روز با خطر بیشتری روبه‌رو شد.
در سال ۱۹۴۲، هنگامی که پدرش را با خود بردند، سارا به مادرش در نگهداری از نُه خواهر و برادر کوچک‌ترش کمک می‌کرد. او هنوز خودش کودکی بیش نبود، اما مسوولیت‌هایی بر دوش داشت که هیچ کودک ده‌ساله‌ای نباید با آن‌ها روبه‌رو می‌شد.
در بهار سال ۱۹۴۳، اعضای خانوادهٔ کوهن در جریان یکی از عملیات‌های بازداشت نازی‌ها دستگیر و به اردوگاه انتقالی فوخت (Kamp Vught) فرستاده شدند. سارا را در آسایشگاه دختران جای دادند.
در ۶ جون ۱۹۴۳، او را به اردوگاه وستر‌بورک منتقل کردند. تنها دو روز بعد، در ۸ جون، سارا را با قطار به اردوگاه مرگ سوبیبور در لهستانِ تحت اشغال نازی‌ها فرستادند.
قطار در ۱۱ جون ۱۹۴۳ به مقصد رسید. سارا به محض ورود به اردوگاه به قتل رسید؛ همراه با ده نفر از خواهران، برادران و خویشاوندانش.
سارا فقط ده سال داشت. او به نگهداری از کودکان کوچک‌تر خانواده کمک کرده بود، اما خودش هرگز فرصت بزرگ شدن نیافت. آینده‌ای در انتظارش نبود؛ نه رؤیایی برای تحقق یافتن و نه سال‌هایی آرام در کنار خانواده‌ای که دوست‌شان داشت.
امروز یاد سارا کوهن، خواهران و برادرانش و تمام کودکانی را گرامی می‌داریم که قربانی جنگ‌های بیهوده شدند.
آن‌ها صرفاً اعداد یا نام‌هایی در کتاب‌های تاریخ نبودند؛ کودکانی بودند که خانواده، آرزوها و آینده‌ای در پیش داشتند.
باشد که سارا و خانواده‌اش هرگز فراموش نشوند.
دیدگاهتان را بنویسید