برگرفته از سیزدهمین دفتر کانون نویسندگان ایران-در تبعید
نجمه موسوی متولد تهران است و از ۱۹۸۴ در فرانسه زندگی می‌کند. تحصیلات عالی خود را از دانشگاه شیراز در رشته‌ی جامعه شناسی آغاز کرده و دکترای خود را در رشته‌ی مهندسی پروژه‌های توسعه‌ی اروپایی از دانشگاه سوربن پاریس دریافت کرده است. سال‌ها در این رشته کار کرده و هم اکنون مشاور ارشد در این رشته است. در کنار این حرفه، نجمه موسوی در باره‌ی تاریخچه مبارزه با تبعیض جنسیتی و تاریخ سکولاریسم در فرانسه تدریس می‌کند.
*****
زن
سبزه در باد
تصویر زنی بود
که در چهارراه وجود
خود را نمی‌یافت.
بی‌سبب
سر بر دیوار اندیشه‌های گونه‌گون
می‌کوفت.
در انقباضی مدام
میان سبکی وجود
و سنگینی باورهایش
که ناگهان همه به تلنگر عشقی
فرو ریخت.
زن عریان شد
چنان که همه دست‌دوزهای مادرانه
برهنگی‌اش را نمی‌پوشاند.
زمان در انتظار
جنگل
در گرده‌های نور
و خواب رنگین هر ذره
بر صورت برگ می‌درخشید.
پرندگان کوچک
تن سپرده به آفتاب
بی‌دغدغه
عشق را
با منقارهای کوچکشان
آواز می‌دهند.
دیدگاهتان را بنویسید