واقعاً باید شعبدهباز خوبی بود تا نوشته رفیق معصومبیگی را به چیزی تبدیل کرد که نیست و بعد همان را نقد کرد.
میتوان با نظر معصومبیگی درباره رضا پهلوی، سلطنتطلبان، نقش آمریکا و اسرائیل یا مقایسه با ۲۸ مرداد مخالف بود. اما نمیتوان گفت او از جمهوری اسلامی و کشتار معترضان دفاع کرده است. چنین حرفی در نوشته او نیست و عبارات صریح متن خلاف آن را نشان میدهد.
معصومبیگی جمهوری اسلامی را حکومتی «درمانده از پاسخگویی به هرگونه مطالبهی بحق مردم» مینامد و میگوید مردم «از سرکوب مداوم به جان آمده» بودند.
اعتراضات را «کاملاً مطالبهمحور» میداند و از «مردم گرسنهای» مینویسد که «خود را در معرض نابودی کامل میدیدند». همین جنبش را «حقطلبانه» مینامد و میگوید میتوانست «رژیم مشروعیتباختهی جمهوری اسلامی را به پایان محتوم خود هرچه نزدیکتر کند».
بنابراین ادعای اینکه او زمینه اقتصادی و اجتماعی اعتراضات را نادیده گرفته، خلاف نوشته خود اوست.
اتهام توجیه کشتار از این هم بیپایهتر است. معصومبیگی صریحاً از «سرکوبگر جمهوری اسلامی» حرف میزند، کشتار زندانیان در سال ۶۷ را یادآوری میکند و میگوید این حکومت از سرکوب «هیچ جنبش آزادیخواهانه» دریغ نکرده است. قربانیان را نیز «ستمکشتگان» مینامد. کسی که چنین مینویسد، چگونه در همان نوشته به جمهوری اسلامی «مجوز کشتار» داده است؟
میماند دو کلمه «اراذل» و «پخمه» که نه در پست اصلی، بلکه در کامنت معصومبیگی آمده است. این کامنت را نمیتوان از پستی که نوشته شده جدا کرد و معنای دیگری به آن داد. از مضمون پست و خود کامنت برمیآید که این تعبیرها متوجه کسانی است که معصومبیگی آنان را وابسته به جریان سلطنتطلب و در پی «تجدید ۲۸ مرداد» میداند، نه همه معترضان.
در پست اصلی، معصومبیگی خودِ جنبش دیماه را «حقطلبانه» مینامد و درباره هجدهم و نوزدهم دی نیز همه کسانی را که به خیابان آمده بودند یککاسه نمیکند. صریحاً مینویسد عدهای در ادامه همان «جنبش حقطلبانه دیماه» به خیابان آمده بودند و «علف شمشیر سرکوب شدند و به خیل ستمکشتگان همهی این سالیان پیوستند».
پس تعمیم «اراذل» و «پخمه» به همه معترضان و همه کشتهشدگان دیماه، حرف رفیق معصومبیگی نیست.
واقعاً باید کمی انصاف داشت!
صمد وکیلی
۲۹ سپتامبر ۲۰۲۶
پاسخی بگذارید