احمد زاهدی لنگرودی
همه‌ی کابوس است شب و تب
در قرص فردا برشته می‌تابد آسمان؟
یا گرسنگی بر سُفره‌یِ پهن است استبداد
آن‌که پر می‌خورد می‌بیند کابوس
غارت اما شده من زده‌ام به دزد
هر گرسنه می‌خواب شبم
کابوسِ این و نیست
روزگاری عین‌ست
که می‌گذرد سرم از
جوی‌های‌ست خیابان در خون جاری
کشتار درگاه
سرِ قحطی می‌زنند را ما
حلالِ سلاخان.
از سیاه می‌بارد آسمان
است و تعفن غرقِ زمین
لجن که بستر است غوکان
این است کابوس همه آیا
که می‌بینم در بیداری هم.
– délire d’inanition اصطلاحی فرانسوی در طب است، با معنای توصیفیِ هذیان ناشی از تحلیل جسم بر اثر گرسنگی.
دیدگاهتان را بنویسید