راهی به سوی تو
در چشم‌هایت
دنبال فاصله‌ای می‌گردم
که نامش امید است.
پرنده‌ای
در خیال من
هنوز پرواز می‌کند،
حتی اگر
بال‌هایش خسته باشند.
لبخند تو
به من
جهت می‌دهد
برای جستجو.
مثل پری از پرنده
که در باد می‌افتد،
اما باز می‌تواند
بخشی از پرواز باشد.
به سان قایقی در دوردست،
با پاروزنی خسته،
که حرکت می‌کند.
حتی وقتی
اگر راه طولانی شده است.
دیدگاهتان را بنویسید