پس از دستگیری و اعدام ارنستو چهگوارا در اکتبر ۱۹۶۷ در بولیوی، زندگی خانواده و نزدیکان او تحت تأثیر نام، میراث و خطرات سیاسی پیرامون او به کلی تغییر کرد. چهگوارا دو بار ازدواج کرده بود و در مجموع ۵ فرزند داشت.
سرنوشت اعضای خانواده او پس از مرگش را میتوان به چند بخش تقسیم کرد:
بخش اصلی خانواده چهگوارا با حمایت دولت فیدل کاسترو در کوبا ماندند و زندگی خود را ادامه دادند.
آلیدا مارچ (همسر دوم)او که یک مبارز انقلابی کوبایی بود، پس از مرگ چهگوارا هرگز ازدواج نکرد. او زندگی خود را وقف بزرگ کردن چهار فرزندشان و حفظ میراث چهگوارا کرد و بعدها کتابهایی درباره زندگی مشترکشان نوشت.
آلیدا گِوارا (دختر ارشد از همسر دوم) او پزشک (متخصص اطفال) شد و مانند پدرش به کشورهای مختلف سفر کرد. آلیدا یکی از فعالان سیاسی سرشناس کوباست و به عنوان سخنگوی غیررسمی خانواده، از ایدئولوژی پدرش در مجامع بینالمللی دفاع میکند.
کاميلو گِوارا (پسر ارشد) او حقوقدان بود و مدیریت مرکز مطالعات چهگوارا در هاوانا را بر عهده داشت تا آثار و اسناد پدرش را حفظ کند. کاميلو تمایل زیادی به حضور در . رسانهها نداشت و متأسفانه در سال ۲۰۲۲ (در سن ۶۰ سالگی) بر اثر حمله قلبی در ونزوئلا درگذشت..سلیا دامپزشک شد و ارنستو در رشته حقوق تحصیل کرد؛ هر دو در کوبا زندگی بی سر و صدایی را ترجیح دادند.
هیلدا که فرزند بزرگ چهگوارا از همسر نخستاش بود نیز در کوبا زندگی کرد و به فعالیتهای فرهنگی مشغول شد. او در سال ۱۹۹۵ به دلیل بیماری سرطان درگذشت.
بر خلاف کوبا، وضعیت برای والدین و خواهر و برادران چهگوارا در آرژانتین بسیار سخت و خطرناک شد.
پس از انتشار خبر مرگ چهگوارا، خانوادهی او در بوئنوسآیرس به شدت ویران شدند. در آن سالها، آرژانتین تحت کنترل حکومتهای نظامی و دیکتاتوری بود و چپگرایان به شدت سرکوب میشدند. نام خانوادگی گِوارا خطری جدی برای جان آنها به شمار میرفت.
اکثر اعضای خانوادهی پدری او مجبور به ترک آرژانتین شدند. خوآن مارتین گِوارا، برادر کوچکتر چهگوارا، به دلیل فعالیتهای سیاسی و نام خانوادگیاش، بیش از ۸ سال را در آرژانتین زندانی بود. او بعدها کتابی به نام (چه، برادرم) نوشت تا ابعاد انسانی و خانوادگی زندگی ارنستو را آشکار کند. سلیا، خواهر چهگوارا (که به گفته برادرش شباهت روحی زیادی به چهگوارا داشت)، از صدمه روحی مرگ برادرش هرگز کاملن بهبود نیافت و برای دههها از هرگونه مصاحبه با رسانهها خودداری کرد.
پیکر چهگوارا پس از اعدام در مکانی مخفی و بدون نام در بولیوی دفن شده بود. تا اینکه در سال ۱۹۹۷ (۳۰ سال پس از مرگش)، بقایای جسد او کشف و به کوبا منتقل شد و در آرامگاهی باشکوه در شهر سانتا کلارا به خاک سپرده شد؛ رویدادی که پس از سالها به خانواده او نوعی آرامش روانی بخشید..
پاسخی بگذارید